Tədqiqat göstərdi ki, adenovirus vektor peyvəndləri (AstraZeneca, Johnson & Johnson) ilə peyvənd edildikdən sonra bu vaksinlərin insan orqanizminə çatdırdığı koronavirus S-proteininin sintezi üçün genetik material (DNT) patogenin adətən zülal istehsal etdiyi hüceyrə sitoplazmasına deyil, nüvəyə daxil olur. Orada bəzi DNT-nin hissələri bölünərək hüceyrə membranına bağlana bilməyən S zülalının mutant versiyasını yarada bilər (bu proses immunitetin inkişafı üçün vacibdir). Nadir hallarda qan laxtalanmasına səbəb olan zülalın mutant versiyalarıdır – təxminən hər 100 min peyvənddən birində.
Bu arada, Pfizer və Moderna kimi mRNT peyvəndləri sünbül zülalının genetik materialını nüvəyə deyil, hüceyrənin sitozol mayesinə çatdırır ki, bu da belə yan təsirlərin qarşısını alır.
“Bu virus genləri nüvədə olduqda bəzi problemlər yarada bilər”, – alimlər bildiriblər.
Tədqiqatın müəlliflərinin fikrincə, adenovirus peyvəndi hazırlayanlar sünbül zülalı genindəki nukleotid ardıcıllığını dəyişdirə və onun parçalanmasının qarşısını ala bilərlər. Financial Times xəbər verir ki, Johnson & Johnson peyvəndin necə təkmilləşdirilməsi ilə bağlı tövsiyələr almaq üçün artıq alimlərə müraciət edib.
Xatırladaq ki, Sputnik V peyvəndi də SARS-CoV-2 genomunun bir hissəsinin daxil edildiyi adenovirus əsasında yaradılıb. Bununla belə, hazırda bu dərmanla peyvənd edildikdən sonra tromboz halları barədə məlumat yoxdur. Bunu etmək üçün istifadə edilən adenovirus vektorları AstraZeneca və Johnson & Johnson tərəfindən istifadə edilənlərdən fərqlidir.
