New England Journal of Medicine-də dərc olunan randomizə edilmiş sınaqda Avstraliya və Yeni Zelandiyada 30-dan çox tibb mərkəzi iştirak edib, III və ya IV mərhələdə xroniki böyrək xəstəliyi olan 369 könüllü işə cəlb edilib. Bütün xəstələrdə xəstəliyin irəliləmə riski var idi, lakin sidik turşusunun çox olmasının səbəb olduğu gut xəstəliyi yox idi. İştirakçıların yarısı terapiya olaraq gündə 100-300 mq allopurinol, digər yarısı isə plasebo qəbul edib.
Əldə edilən nəticələr məyus oldu: böyrək funksiyası hər iki qrupda eyni sürətlə azaldı. Sidikdə zülalın miqdarı və ya qan təzyiqi səviyyəsində heç bir fərq yox idi. Bundan əlavə, ağır allergik reaksiyalar və dəri döküntüləri şəklində yan təsirlər allopurinol qrupunda xəstələrin 46% -də, plasebo qrupunda isə 44% -də qeydə alınıb.
Corc Qlobal Sağlamlıq İnstitutunun baş elmi işçisi və tədqiqatın həmmüəllifi Sunil Badve deyir: “Bizim tapıntılarımız vacibdir – xroniki böyrək xəstəliyi olan hər beş nəfərdən biri qanda urat səviyyəsini azaltmaq üçün allopurinol qəbul edir. “İndi biz bilirik ki, onlarda allopurinolun təsirli olduğu podaqra kimi digər ağırlaşmalar olmasa, dərman heç bir fayda vermir”.
Kvinslend Universitetinin professoru David Johnsona görə, indiyə qədər allopurinolun böyrək funksiyasının azalması sürətini yavaşlatmaqda təsirli olduğuna dair çox az sübut var idi.
“Bu nəticələr göstərir ki, podaqra kimi digər tibbi göstərişlər olmadığı halda, bu dərmanı xroniki böyrək çatışmazlığı olan xəstələrə təyin etmək üçün heç bir tutarlı səbəb yoxdur”, – alim bildirib. O, vurğulayıb ki, bu tədqiqat böyrək xəstəliklərinin müalicəsi üçün klinik təlimatların dəyişdirilməsi üçün əsas rolunu oynamalıdır.
Tədqiqatın müəllifləri tapılan nəticələrə baxmayaraq, böyrək xəstəliyi olan insanların qəfil dərman qəbulunu dayandırmasını və bu məsələni həkimləri ilə müzakirə etməyi tövsiyə etmir.
